“Goed zo, vadertje!”. Het verhaal van de kapotte schoenen

Een erg jonge Jan van Trigt bij z’n vader op schoot, bij de pier in Scheveningen

Op 3 november 1947 schrijft Jan van Trigt in Lahat op Sumatra in zijn dagboek: “Een paar schoenen ingeleverd vandaag. Nieuwe zijn er niet. De jongens lopen patrouille op schoenen zonder hakken, met afgesleten zolen. Wat een leger. Het takelt met de dag meer en meer af”. En op 2 december 1947: “Vanmorgen door lt. Van Beek aangeroepen, hij vroeg me mee te gaan omdat de brigade-materieelofficier, kapt. V.d. Bulk, me wilde spreken. Geen idee waarvoor”.

Generaal Spoor

Generaal Spoor

Wat bleek? Jan had in een brief naar huis zijn nood geklaagd over het gebrek aan behoorlijke schoenen. Zijn vader had daarover een brief geschreven naar legercommandant generaal Spoor. Die wist van niets en liet de zaak uitzoeken. Er waren wel schoenen, maar in Batavia, op Java.

Symbool bataljon 2-6 RI: kapotte schoen

Symbool bataljon 2-6 RI: kapotte schoen

Jan: “Het geschrijf van vader heeft tot gevolg dat alle foeriers opeens lijsten moeten indienen waarop staat vermeld welke jongens te weinig schoenen hebben. Goed zo, vadertje, ongemerkt en ongewild van mijn kant, toch succes in het belang van de troep”.

Bataljon 2-6 RI had als bijnaam ‘sepatoe roesak’, ofwel ‘kapotte schoen’. Meer hierover op de Sepatoe Roesak-site en die van het Legermuseum.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s